Lumière, adını Fransızca “ışık” kelimesinden alır. Ama bu sıradan bir ışık değil…

Bu, bir odada konuşmadan fark edilen bir insanın ışığıdır.
Ne bağırır, ne kendini zorla gösterir. Sadece orada olduğu için hissedilir.

İlk anda burnuna gelen taze gül, sabah güneşi gibi yumuşak bir başlangıç yapar. Ardından magnolia ve yasemin, çiçeklerin en zarif halini fısıldar. Bu kısım, Lumière’in “temiz, bakımlı ve rafine” tarafıdır.

Biraz zaman geçince koku derinleşir…
Sümbülteber, vadideki zambak ve Chantilly misk, tende ipeksi bir sıcaklık bırakır.
Son dokunuşta ise paçuli, benzoin, misk ve vanilya sahneye çıkar:
yumuşak, sofistike ve kalıcı.