• Eucrocia: Unha culta dama da nobreza aquitana que, tras ser torturada e confesar baixo martirio o delito de "bruxería" (maleficium), foi decapitada en Tréveris por orde do emperador Máximo.
• Úrbica: Outra muller aristócrata da mesma contorna que foi apedreada ata a morte por unha multitude enfurecida en Burdeos. 

• Desmontar a propaganda antipriscilianista: O autor analiza como os inimigos de Prisciliano construíron a propósito unha imaxe peyorativa, destrutiva e deformada das chamadas "sororidades priscilianistas". Acusábalas de bruxería e inmoralidade co único fin de restarlles dignidade. 
• Visibilizar o liderado feminino: O ensaio rescata a importancia real que as mulleres tiveron dentro da estrutura, a difusión e o mantemento deste movemento relixioso, no que gozaban dun nivel de participación e estudo intelectual pouco común na época.
• Reivindicar a súa orixe aristocrática: Olivares Guillem demostra que moitas destas seguidoras non eran personaxes marxinais, senón mulleres cultas, adiñeiradas e pertencentes á alta nobreza, emparentadas con destacados homes de letras do momento. 

A finales del siglo IV d.C. una mujer llamada Eucrocia, tras haber confesado el delito de brujería (maleficium) bajo severas torturas, era arrastrada por las calles de la ciudad de Tréveris hasta llegar al patíbulo, donde iba a ser decapitada por orden del emperador Máximo (383-388). Por aquel mismo tiempo  en Burdeos una enardecida multitud apedreaba hasta la muerte a otra mujer, Úrbica. Ambas pertenecían a la nobleza aquitana; eran cultas damas emparentadas con destacados hombres de letras bordeleses; gustaban de ejercitarse en le ascetismo mediante ayunos, retiros espirituales mistos en los que se leían e interpretaban los textos bíblicos (incluidos los apócrifos) y, lo más importante, ambas dieron su vida por el mismo motivo: seguir las ideas rigoristas predicadas por le obispo hispano Prisciliano de Ávila, el cual fue decapitado también, junto a Eucrocia y otros de sus correligionarios.  

• Orixe e Nacemento: Naceu en Valencia no ano 1972. 
• Formación: É Doutor en Historia Antigua. Posúe unha profunda formación en linguas clásicas, o que lle permite traballar directamente coas fontes textuais orixinais de época romana.
• Docencia: Desenvolve a súa actividade profesional no eido do ensino público como profesor de Latín, Grego e Cultura Clásica en Educación Secundaria. 

• Prisciliano a través del tiempo. Historia de los estudios sobre el priscilianismo (2004): Publicado inicialmente pola Fundación Pedro Barrié de la Maza  dentro da súa prestixiosa colección Galicia histórica. Trátase dun traballo de enorme erudición (froito da súa tese doutoral) que analiza como variou a visión histórica do personaxe de Prisciliano ao longo dos séculos. 
• Las priscilianistas. Las mujeres que siguieron a Prisciliano (2021): É unha monumental obra de máis de 600 páxinas que rescata e visibiliza o liderado, a alta formación intelectual e a persecución que sufriron as mulleres aristócratas integradas neste movemento.

    ____

Editorial: Toxosoutos 2021
Idioma: Castellano
Páxinas: 612
PRISCILIANISTAS
HIsTORIA